خانه / مقالات بازیکنان / اختصاصی با الکساندر گلب

اختصاصی با الکساندر گلب

” به خاطر ترک آرسنال گریه کردم. بیشتر بازیکنانی که از اینجا رفتند پشیمانند! “

وقتی آرسنال فوق العاده ٢۰۰۶، تیمی که تا آستانه ی فتح لیگ قهرمانان هم پیش رفت را تجسم می کنیم، الکساندر گلب شاید اولین اسمی که برایمان تداعی می شود نباشد اما برای گلب، آرسنال اولین بود و آخرین …

هافبک خوش نقش بلاروسی به عنوان یکی از آخرین بازماندگان هایبری، تابستان ٢۰۰٨ و در اولین فصل حضور گواردیولا در بارسلونا، راهی نیوکمپ شد اما انتقالی که در ابتدا رویایی به نظر می رسید برای گلب فرجامی تلخ داشت. پس از فقط یک فصل حضور در جمع آبی و اناری ها، هافبک بلاروسی با انتقالی قرضی راهی اشتوتگارت شد و دیگر هرگز به اسپانیا برنگشت.

 

“هنوز هم برایم سخت است که دلیل جدا شدنم از آرسنال را توضیح بدهم. من آنجا کاملا راحت و خوشحال بودم، آرسن (ونگر) به بازی من اعتقاد داشت و همه چیز ایده آل بود اما من تصمیم به جدایی گرفتم. در تعطیلات بودم که مدیر برنامه ها و ایجنت ها من را قانع کردند که به بارسلونا بروم. راستش خودم هم متوجه نبودم که دارم چکار می کنم. به یکباره به خودم آمدم و گفتم خدای من! من دارم از آرسنال می روم! وقتی آرسن گفت باید تا چند ساعت دیگر تصمیمم را بگیرم انگار دنیا روی سرم خراب شده بود. پذیرش این حرف برایم سخت بود چون او برای ماندن من در آرسنال هرکاری که می توانست انجام داده بود؛ حتی به من اس ام اس داده و گفته بود : الکس، نمیگذارم جدا شوی، ما اینجا به تو نیاز داریم. وقتی پیامش را خواندم گریه ام گرفت”

در این سال ها بازیکنان زیادی بوده اند که از ترک لندن پشیمان شده اند؛ از ترک آرسن و آرسنال. گلب تنها یکی از آن هاست. با این حال ظاهرا رابطه ی شخصی هافبک مو طلایی با پروفسور فرانسوی تحت تاثیر انتقال او به نیوکمپ قرار نگرفته:

“همین اخیرا موقعی که آرسنال برای بازی مقابل باته بوریسف به بلاروس آمده بود با آرسن ملاقات کردم. ونگر برای من مثل یک پدر بوده و هست. کار کردن با او واقعا راحت بود؛ همیشه احساس می کردی حمایتش را داری. یادم هست در اولین فصل حضورم در آرسنال در جریان یکی از بازی های ملی مصدوم شدم. به همین خاطر به آرسن گفتم شاید بهتر باشد یک دوره ی قرضی بروم بوندسلیگا یا جای دیگری تا بتوانم به فرم ایده آل برگردم.

اما او سریع گفت:

” تمامش کن! دیگر حتی حرفش را هم نزن، من به تو ایمان دارم”

” وقتی از اتاقش بیرون می آمدم از خوشحالی بال درآورده بودم. آرسن عمیقا بازیکن هایش را درک می کند، همان چیزی را به بازیکنش می گوید که یک فوتبالیست نیاز دارد بشنود. به نظرم بازیکنان خیلی کمی وجود دارند که ممکن است بگویند از کار کردن با او لذت نبردند. هر بازیکنی زیر نظر او احساس می کند فرصت و شانس کافی در اختیارش قرار داده می شود. احساس می کنم اکثر بازیکنانی که از آرسنال رفتند، بالاخره از این کارشان پشیمان شدند”.

گلب سال ٢۰۰۵ راهی آرسنال شد؛ یعنی دقیقا یک سال پس از آنکه توپچی ها بدون حتی یک شکست فاتح لیگ برتر شدند و شکست ناپذیرها نام خود را در تاریخ جزیره، جاودانه کردند. حالا گلب باید برای رسیدن به ترکیب اصلی چنین تیمی تلاش می کرد. تیمی که امثال آنری، برگ کمپ، ویرا و پیرس را در خود داشت. حتی تصورش هم دشوار است! آن هم برای جوان ٢۴ ساله ای که نه سابقه ی بازی در جزیره را داشت و نه حتی توانایی یه کلمه انگلیسی صحبت کردن!

” اوایل که به آرسنال آمدم بازیکنان اصلی در تعطیلات بودند، چون فصل را دیرتر از آنچه که من در آلمان تمام کرده بودم، به پایان رسانده بودند. به همین خاطر روزهای اول در تمرینات بیشتر با بازیکنان جوان سروکار داشتم. همه چیز عالی بود، هرچند از شنیدن خبر جدایی پاتریک ویرا ناراحت شدم؛ چون به این معنی بود که آمدن من با رفتن یکی از بزرگترین بازیکنان باشگاه همزمان شده. بالاخره تیم اصلی هم به تمرینات اضافه شدند اما من نمی توانستم با هیچکدام از آن ها صحبت کنم چون اصلا انگلیسی بلد نبودم! بیشتر بازیکن ها هم یا انگلیسی حرف می زدند یا فرانسوی. فقط دو بازیکن بودند که می توانستم با آن ها صحبت کنم؛ یکی ینس لمن که طبیعتا آلمانی صحبت می کرد و آن یکی هم فیلیپ سندرس که به شش زبان دنیا مسلط بود! بعد از آن دیگر باشگاه برای من معلم خصوصی گرفت و زبانم خیلی بهتر شد. “

بازی در لیگ انگلیس نسبت به بوندسلیگا به مراتب فیزیکی تر بود و باید به سختی تلاش می کردم. ما در آرسنال فوتبال سریع و تک ضرب بازی می کردیم و باید حتی قبل از اینکه توپ را دریافت می کردم، برای دادن پاس سریعا تصمیم می گرفتم. خب برای من یک مقدار سخت بود و نیاز به زمان داشتم تا با این سبک از بازی وفق پیدا کنم. خوشبختانه مربی ای داشتم که به من باور داشت و انگیزه می داد و بعد از حدود ۶ ماه کاملا آنجا جا افتادم”

انتقال به بارسلونا

 

گلب بعد از انجام ۱٢٩ بازی برای توپچی ها، و در حالی که تبدیل به عضوی جدایی ناپذیر از خط هافبک تکنیکی سرعتی آرسنال شده بود؛ تابستان ٢۰۰٨ راهی نیوکمپ شد. یک سال پس از آن که تیری آنری هم لندن را مقصد بارسلون ترک کرده بود.” موقعی که لندن بودم، بیشتر با بازیکنان جوان تیم مثل فابرگاس و فلامینی رابطه داشتم و با آنها بیرون می رفتم، اما آنری در یک جمع دیگر بود و بیشتر با برگکمپ و پیرس رفت و آمد داشت ولی زمانی که به بارسا آمدم، رفاقتم با تیری نزدیک تر شد و حتی چند ماهی هم در خانه ی او زندگی می کردم! آنری مرد فوق العاده ایست؛ داخل زمین شاید کمی جدی و سختگیر باشد اما خارج از زمین، کاملا خوش اخلاق است و باحال! البته الان دیگر در ارتباط نیستیم و خب مقصر هم من هستم. من همیشه موبایل و دفترچه تلفنم را گم می کنم. در حال حاضر از بازیکنان سابق آرسنال فقط با سسک(فابرگاس) در ارتباطم، فن پرسی را هم البته اخیرا در ترکیه ملاقات کردم”.

الکساندر کاملا می پذیرد که اولین کسی که بابت ناکامی اش در بارسلونا باید سرزنش شود، خود اوست. گلب یکی از اولین خرید های گواردیولا بود اما این مساله هم کمکی به جا افتادن او در بارسلونا نکرد. او برخلاف آنری حتی زبان اسپانیایی را هم یاد نگرفت و بدین ترتیب ناخواسته در رختکن تیم، منزوی شد؛ آن هم تیمی که سودای تبدیل شدن به یکی از بهترین های تاریخ را داشت. سرانجام هم ژاوی، اینیستا و بوسکتس یکی از بهترین خط هافبک های تمام ادوار را تشکیل دادند و دیگر جایی برای بازیکنی که حتی اسپانیایی هم بلد نبود، وجود نداشت.” همه اش تقصیر خودم بود. به خاطر اتفاقاتی که داشت در زندگی شخصی ام رخ می داد، عصبی بودم و به حرف هیچ کس هم گوش نمی دادم. از طرفی گواردیولا هم مربی جوان و بی تجربه ای بود که شاید آن طور که باید نمی توانست مانند آرسن ونگر، با انتخاب واژه های مناسب با من صحبت کند. یادم می آید بعد از اینکه اولین بازی فصل را به نومانسیا باختیم و همه ی بازیکنان داشتند برای بازی های ملی، راهی اردوی کشورشان می شدند، از گواردیولا پرسیدم من کی باید برگردم؟ گفت:” ببین الکس، من خودم هم شاید تا آن موقع دیگر اینجا نباشم!” البته او حمایت بازیکن ها را داشت؛ خصوصا اسپانیایی های تیم مثل پویول، ژاوی و اینیستا.

اختلاف با گواردیولا

 

گلب در طول دوران حضور در بارسلونا چالش های فراوانی را تجربه کرد اما در این بین یک لحظه و اتفاق خاص قابل اشاره است؛ لحظه ای که آغازی بود بر پایان عصر الکساندر در اسپانیا.

“در آستانه ی فینال لیگ قهرمانان مقابل منچستریونایتد، گواردیولا مرا از ترکیب کنار گذاشت. تحملش واقعا سخت بود. یادم هست با آنری صحبت کردم و بهم گفت:”می فهمم، درکت می کنم اما قوی تر از این باش.” با این حال هنوز احساس می کردم از پشت به من خنجر زده شده! بعد از آن اتفاق دیگر هیچ وقت با گواردیولا حرف نزدم. البته می دانستم که خودم هم خیلی خوب رفتار نکردم اما کنار گذاشته شدن از ترکیب بازی فینال، واقعا برایم دردناک بود.”

حالا نزدیک به ۱۰ سال پس از آن اتفاق، گلب به عنوان بازیکنی باتجربه و پا به سن گذاشته برای باشگاه روسی “کریلیا سوتوف سامارا” در سطح دوم فوتبال این کشور توپ می زند!

“واقعا به خاطر پول نیست؛ من فقط می خواهم فوتبال بازی کنم و از طرفی به خانواده ام هم نزدیک باشم، من بدون آن ها جایی نمی روم. مدتی هست که لندن نرفته ام. البته که دلم برای آرسنال تنگ شده است. روزهای فوق العاده ای بود؛ اینکه هر روز از خواب بلند می شدم و می دانستم قرار هست کاری را انجام بدهم که واقعا ازش لذت می برم. الان اولویت های دیگری در زندگیم دارم اما هنوز هم از بازی کردن لذت می برم”.

نویسنده : دنی کاکس

مترجم: حسن خلیلی

درباره‌ی محمد نوپسند

عاشق مطلق فوتبال و هنرهای جنگی بیش از هفت سال است که روزانه بیش از سه ساعت در مورد فوتبال تحقیق می کنم. قطعیتی در مورد نوع نگاه فوتبالی خویش ندارم ولی حداقل مطمئن هستم در اینجا که حرف تکراری کمتر خواهیم زد.

همچنین ببینید

معرفی ستاره های آینده فوتبال – کریستین پاون (Cristian Pavón)

گردآوری و تحریر: مهدی رامین کاری از گروه فنی تاکتیکال آنالیز   کریستین پاون متولد …

دیدگاهتان را بنویسید